Kalkulator korelacji kanonicznej
Znajdź liniowe kombinacje dwóch zmiennych X i dwóch zmiennych Y, które są ze sobą możliwie najsilniej skorelowane.
Pierwsza para zmiennych kanonicznych
Punkty przedstawiają wyniki liniowych kombinacji U₁ i V₁ dla kolejnych obserwacji.
Pierwiastki kanoniczne
| Funkcja | Korelacja ρ | ρ² |
|---|---|---|
| Ustaw pola powyżej — wynik policzy się na tej stronie. | ||
Jak korzystać z tej strony?
- Wklej cztery serie w tej samej kolejności obserwacji.
- Odczytaj ρ₁ i ρ₂ oraz ich kwadraty.
- Sprawdź wagi i wykres pierwszej pary, uwzględniając współliniowość.
Czego ta strona nie robi: Wersja obsługuje dokładnie dwie zmienne w każdym zestawie. Nie oblicza testu istotności Wilksa i odrzuca osobliwe macierze korelacji.
Gdzie doczytać
Analiza korelacji kanonicznej porównuje całe zestawy zmiennych. Tworzy funkcję U z X1 i X2 oraz funkcję V z Y1 i Y2 tak, aby korelacja U z V była maksymalna. Druga para opisuje pozostały, niezależny liniowy wymiar związku.
Wagi zależą od skali i współzależności zmiennych, dlatego kalkulator najpierw je standaryzuje. Przy silnej współliniowości wagi mogą być niestabilne mimo wysokiej korelacji.
Najczęstsze pytania
Czym korelacja kanoniczna różni się od Pearsona?
Pearson porównuje dwie zmienne, a korelacja kanoniczna dwie liniowe kombinacje całych zestawów zmiennych.
Czy wysoka ρ₁ oznacza, że każdy składnik jest silnie związany?
Nie. Wysoki wynik może wynikać z konkretnej kombinacji wag, nawet gdy nie wszystkie pary pojedynczych zmiennych są silnie skorelowane.
Zobacz także
ANOVA z powtarzanymi pomiarami — kalkulator
Porównaj średnie od dwóch do czterech warunków mierzonych u tych samych osób.
Analiza czynnikowa — kalkulator ładunków
Wyodrębnij od jednego do trzech czynników z macierzy korelacji i sprawdź ładunki, wspólności oraz swoistości.
Centralne twierdzenie graniczne — symulator
Losuj próby z własnej populacji i zobacz rozkład ich średnich oraz błąd standardowy.