Kalkulator Mifflina-St Jeora (BMR)

BMR — Basal Metabolic Rate, to ilość energii spalana bez żadnej aktywności. Mieści się w tym bicie serca, oddech, praca nerek i wątroby oraz utrzymanie ciepłoty ciała. Nawet przy całodobowym leżeniu w łóżku, ciało zużyłoby mniej więcej tyle energii, ile pokazuje ten kalkulator.

Równanie Mifflina-St Jeora pochodzi z 1990 roku i jest dziś dokładniejsza od wcześniejszego wzoru Harrisa-Benedicta. Dla mężczyzn liczy się ją tak: 10 × masa w kg + 6,25 × wzrost w cm − 5 × wiek + 5. Dla kobiet ostatni składnik wynosi −161 zamiast +5. Mężczyzna o masie 80 kg, wzroście 180 cm i wieku 35 lat otrzyma 800 + 1125 − 175 + 5, czyli 1755 kcal na dobę. Odchylenie od pomiaru kalorymetrycznego wynosi zwykle poniżej 10 procent u osób bez skrajnej otyłości.

Sam BMR to jeszcze nie całe zapotrzebowanie. Pełne dobowe zapotrzebowanie, czyli TDEE, liczy się tak, pomnóż BMR przez współczynnik aktywności: 1,2 przy pracy siedzącej bez ćwiczeń, 1,375 przy lekkiej aktywności dwa razy w tygodniu, 1,55 przy treningach trzy do pięciu razy, 1,725 przy codziennym wysiłku i 1,9 przy pracy fizycznej połączonej z treningami. Mężczyzna z przykładu, trenujący trzy razy w tygodniu, potrzebuje więc około 2720 kcal.

Wzór ma swoje granice. Nie rozróżnia mięśni od tłuszczu, a tkanka mięśniowa zużywa w spoczynku wyraźnie więcej energii niż tłuszczowa. Kulturysta zobaczy wartość poniżej faktycznego zużycia, u osób z otyłością olbrzymią — zawyżony. Dla dzieci i młodzieży obowiązują inne równania, u kobiet w ciąży i w okresie karmienia, ani przy chorobach tarczycy zaburzających tempo metabolizmu. To kalkulator, nie badanie — rzeczywiste BMR mierzy się kalorymetrią pośrednią w warunkach laboratoryjnych.